Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι όπως το βλέπουμε και συχνά προτιμάμε να είναι κάτι που δεν είναι. Απόλυτη σύγχυση ή εντέλει μια νέα πραγματικότητα; Όλα μεταμορφώνονται διαρκώς, όλα μοιάζουν κάτι άλλο, όλα είναι μεταμφιεσμένα! Αυτός ο κόσμος μοιάζει τόσο πολύ με τον δικό μας, που η διαφορά του μετριέται μόνο από την απόσταση ανάμεσα σε κάποιον και τον καθρέφτη του ή από την απόσταση των θεατών από τη σκηνή. Πρωταγωνιστής του έργου είναι ο Έρωτας, που σε μεταμορφώνει σε Άλλο, και αυτό «το Άλλο» γίνεται ταυτόχρονα το υποκείμενο και το αντικείμενο του πόθου. Άραγε, μέσα από αυτό «το Άλλο», ορίζεται ο καθένας και γίνεται ο έρωτας καθρέφτης του Εαυτού; Σε αυτό το σύμπαν όλα αποκαλύπτονται από το τραγούδι του ερωτευμένου – και ίσως, τελικά, αυτό να είναι η μόνη αλήθεια.
Σε μια θεατρική σκηνή, 15 νέοι ηθοποιοί, μεταμορφώνονται αλλάζοντας διαρκώς προσωπεία και ρόλους, όπως ο «τρελός» του Σαίξπηρ, ο Φέστε. Ενορχηστρώνουν μια σύνθεση με κοστούμι το βλέμμα, ατάκες τις μάσκες και ρόλο τους τη συμπεριφορά.
Γλεντούν την ίδια την αλήθεια τραγουδώντας γλυκόπικρα, μεθούν γιορτάζοντας και απευθύνουν γελώντας μελωδικά στο κοινό: «Ό,τι προτιμάτε».
H παράσταση είναι μια σύνθεση πάνω στη ρομαντική κωμωδία Twelfth Night, or What You Will [Δωδέκατη νύχτα ή Ό,τι προτιμάτε] του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, σε μετάφραση Νίκου Χατζόπουλου.
ΣΥΜΠΑΡΑΓΩΓΗ
Ωδείο Αθηνών
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
